مدل توسعهی مبتنی بر مؤلفه ساختیافته

‏مؤلفه یک قطعه‌ی آماده، کاربردی و پیاده‌سازی شده است که دارای واسط لازم جهت اتصال با سایر قطعات و استقرار در بخشی از یک سیستم عملیاتی می‌باشد. در دیدگاه ساخت‌یافته به مؤلفه، پیمانه نیز گفته می‌شود.

‏در حیطه‌ی مهندسی نرم‌افزار ساخت‌یافته، واحد مولفه، یک قطعه عملیاتی مبتنی بر تابع است که بر دو نوع می‌باشد:

۱) تابع کاربردی: مانند تابع جمع که برنامه‌نویس آن را می‌نویسد. اگر تابع کاربردی، شرایط قابل حمل بودن (مانند تعریف متغیر درون تابع به صورت‌محلی و صریح و عدم استفاده از متغیرهای سراسری) را داشته باشد می‌تواند به عنوان یک قطعه‌ی آماده‌ی قابل استفاده‌ی مجدد در پروژه‌های بعدی مورد استفاده مجدد قرار گیرد.

۲) تابع سیستمی: مانند تابع سینوس که کامپایلر تعاریف آن را فراهم می‌کند و می‌تواند به عنوان یک قطعه‌ی آماده و قابل استفاده‌ی مجدد، در پروژه‌ها مورد استفاده مجدد قرار گیرد.

‏مدل توسعه‌ی مبتنی بر مؤلفه‌ی ساخت‌یافته از بسیاری از خصوصات مدل پیچشی استفاده می‌کند. این مدل از نظر ماهیت، مدلی تکاملی است و ساختاری تکرار‌شونده را برای توسعه‌ی نرم‌افزار در پیش می‌گیرد. اما در تولید برنامه‌های کاربردی از مؤلفه‌های آماده استفاده می‌کند، در واقع این مدل برنامه را با استفاده از ترکیب و سرهم کردن قطعات نرم‌افزاری از پیش ساخته شده می‌سازد.

‏روال استقرار تابع در معماری نرم‌افزار (ساختار برنامه یا اسکلت برنامه) براساس مدل توسعه‌ی مبتنی بر مؤلفه‌ی ساخت‌یافته به صورت زیر است:

۱- شناسایی توابع مورد نیاز برنامه

۲- ‏جستجوی توابع در کتابخانه‌ی توابع سیستمی یا کاتالوگ توابع کاربردی

توجه: توابع کاربردی ایجاد شده در پروژه‌های قبلی در کاتالوگ توابع کاربردی، نگهداری می‌شوند.

۳- ‏در صورت وجود توابع مورد نیاز در کتابخانه‌ی توابع سیستمی یا کاتالوگ توابع کاربردی، تابع استخراج و دوباره استفاده می‌شود. در غیراینصورت تابع مورد نیاز ایجاد می‌گردد.

۴- ‏تابع در معماری نرم‌افزار (اسکلت برنامه) استقرار می‌یابد.

۵- انجام تست برای اطمینان از صحت کار انجام می‌شود.

توجه: دقت کنید که مراحل فوق مبتنی بر تکرار و تکامل صورت می‌گیرد، یعنی پروژه به تدریج و براساس تکرار، تکامل می‌یابد.

توجه: زمان و هزینه‌ی فرآیند تولید نرم‌افزار براساس مدل توسعه‌ی مبتنی بر مؤلفه ساخت‌یافته به دلیل استفاده از قطعات آماده (قابلیت استفاده مجدد) کاهش چشمگیری دارد. در واقع یک قطعه با قابلیت استفاده‌ی مجدد یک بار ساخته می‌شود و بارها و بارها استفاده می‌شود و این یعنی سودآوری!

ارسطو خلیلی‌فر

مولف کتاب مهندسی نرم افزار راهیان ارشد

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *